اعترافی که هر سحر تکرار میشود
در سکوت پیش از اذان صبح، آنگاه که شهر هنوز در نیمهروشنای خواب و بیداری معلق است، صدایی آهسته در بسیاری از مساجد، حسینیهها و حرمها طنین میاندازد؛ صدایی که با جملهای آغاز میشود که قرنهاست در حافظه آیینی شیعه جاری است: «إِلَهِی لاتُؤَدِّبْنِی بِعُقُوبَتِک». این عبارت، سرآغاز «دعای ابوحمزه ثمالی» است؛ نیایشی منسوب به
